دنیای کودکی

دنیای کودکی 

در سفر عمر

جاهای  بسیار رفتم 

بسیار چیز ها دیدم 

کار های فراوان انجام دادم 

.....

اکنون در انتهای این سفر 

گر چه پیر و ناتوانم 

اما دل می خواهد 

به شوق کودکی باز گردیم 

....

یاد پاکی کودکی 

سالخورده گی را می برد ز یادم 

 بوی عطر صفای کودکی 

شاد و جوانم می کند 

شور کنجکاوی کودکی سرشارم  می سازد 

عطش دانستن کودکی مرا شهامت پرسش می دهد 

شادی جوشان کودکی به وجدم  میآورد 

نوشیدن لحضات زمان کودکی مستم می کند 

....

در انتهای این گفتگوی من و دل 

من دوش 

در تنهایی 

با خویش بستم پیمانی 

 

من و دل 

باز میگردیم به دنیای کودکی 

دوباره شروع می کنیم از نقطه آغاز 

...

این بار اما با :

 توشه روشنایی ،

کوله باری از نور ، 

خرجینی  پر از خرد ، 

و هر آنچه زیبایی

منوچهر مرعشی 

15-07-2020

فراموشی

فراموشی

 

ما همه خواهیم رفت 

خاطرات اما بجا می مانند 

خاطرات هم دیر یا زود فراموش می شوند 

فراموشی اما هرگز از یاد نمی رود 

منوچهرمرعشی 

۱۱-۰۷-۲۰۲۰

با تو

با تو 

وقتی به تو می اندیشه ام انسان دگری هستم 

آنگاه که تو در خیالم هستی حال دگری دارم 

با تو که باشم  از هیچ نمی ترسم 

وقتی با تو دوستم  عشق را می شناسم 

با تو همخانه که هستم خدا را  دارم 

همسایه تو که باشم آرامش کامل دارم 

وقتی با توهمراهم خستگی نمی پذیرم 

وقت که با تو طی کنم زمان را حس نمی کنم 

با تو که هم نفس شوم پیر نمی شوم 

با تو هر جا که باشم از دل و جان شادم 

با تو از دل طوفان ها هم  می گذرم

با تو که هستم نیست نمی شوم 

با تو 

با تو هرگز از خود نمی گریزم 

 زیر یک سقف  با تو  آسمان را دارم 

با تو مرگ را چو زندگی می پذیرم

با تو از شکست پیروزی می سازم 

 با تو در دل تیرگی روشنی را می بینم 

با تو شعله امید را روشن نگه می دارم 

با تو درسیاه چاله ها هم نابود نمی شوم 

با تو از هر شکی به یقین می رسم 

با تو از صد سد سترگ  رد می شوم 

با تو از شیر و عسل شیرین ترم 

با تو با خود و دیگری و  هستی یگانه ام 

۱۴-۰۷-۲۰۲۰

منوچهر مرعشی 

نوزاد آدمی

نوزاد آدمی این ضعیفترین موجود ظرفیت انجام زشترین اعمال رادارد . 

منوچهر مرعشی ۰۷-۰۷-۲۰۲۰

نوزاد آدمی

دنیا دیده گرگی سالخورده 

که عمری درون آدم‌ها زیسته بود 

شاهد جنایات بی حد فرزند انسان شد 

این گرگ آدم دیده

در نیمه شبی روشن 

ایستاده بر بلندای کوهی سپید ‌، 

رو به ماه کامل نقره ای 

تمام وجودش را در فریادی  به سوی آسمان رها کرد 

این گرگ گر گرفته، از جان فریاد بر آورد :

بیاید ای تمام درنده گان این جهان 

بنگرید وحشیگری فرزندان  انسان 

.......

و گرگ ها برای انسان ها می گریستند

و شیر ها شرمنده می غریدند

و پلنگ ها خیره به ماه مانده 

و خرس های مهربان سر در گریبان برده 

.....

و آسمان بغض کرد 

و ماه چهره پنهان نمود 

و شب بر جنایات پرده کشید 

و گرگ پیر جان سپرد 

......

و نوزادی چشم به جهان گشود 

و زمین دور خورشید می گردد

سخن صاف

سخن صاف 

هنگام سخن گفتن 

تو تنها سکوت کن 

بگذار صداقت از درون تو سخن بگوید 

خواهی دید او صاف ترین سخن را بر زبان می راند 

منوچهر مرعشی 

۱۱-۰۷-۲۰۲۰

نگاه پر از لبخند

نگاه پر از لبخند 

نگاهم به ناگاه با نگاهش گره خورد 

چشم‌های او سرشار از عشق بود 

بی صدا ، اما با نگاهی پر از لبخند 

در تمام طول راه 

در پی ایجاد ارتباط با من بود ‌

من اما تمام وجودم در آن لحظات ، پر نفرت از آدم‌ها بود 

زیرا یکی از آنها به من بدی کرده بود 

منوچهر مرعشی 

۱۷-۱۲-۲۰۱۹

پس پرده

پس پرده  

در پس صورت چه دیده ای 

که چنین خود ز یاد برده ای 

نگاه تو گوید نیست پرده ای

 پرده ها را تو خود ساخته ای 

دیده گر بندی و با دل بنگری 

میان تو و یار نیست پرده ای 

گر رو به سوی حقیقت روی

 رخ دلربای او بی پرده بینی 

منوچهر مرعشی

۱۸-۰۳-۲۰۲۰

دو درخت تنها

دو درخت تنها

در این مکان قدیمی 

دو درخت تنها 

پا بر جا ایستاده اند 

و انبوهی طلا پشت ویترین ها زیر نور لم داده به عابران چشمکمی زنند 

و کثیر انسان‌های مسخ شده خیره در جا مانده اند 

و خورشید عاشقانه می درخشد 

و گربه ها گریانند 

وگدایان با کیسه های خالی بی وففه تقاضای کمک می کنند 

و زنبورها در گوش شکوفه ها زمزمه می کنند 

و من به تماشا ایستاده ام 

منوچهر مرعشی

 ۰۶-۰۶-۲۰۲۰